ho? geldiiiiin :)

yok yok bakm?yor hiç buraya ;)

ben de test yap?yorum i?te!!

ama ama hala okumadý mý? Ben bile kaç defa okudum!!!

Bakalým Emirhan bu satýrlarý ne zaman okucak? ;)

Cep telefonlarýna býrakýlan kýsa çaðrýlarýn ve onlara verilen cevabi çaðrýlarýn adedi sayýlamamaya baþlamýþsa, zil sesinin kýsa ya da uzun olmasýndan bir anlam çýkarmaya baþlamýþsanýz ya da çaðrýlar arasýndaki süreye dikkat eder olduysanýz ve hatta gözünüz sýk sýk telefonunuzun ekranýna kaçýyorsa, çaðrýyý sonlandýrmak için kullandýðýnýz baþparmaðýnýz kulaðýnýzýn dibinden hiç ayrýlmýyorsa... bir sevgiliniz var demektir. :)

Nedir bu son günlerdeki halim bilmiyorum ama sürekli bir sýkýntý içindeyim. Umarým en kýsa süre içinde geçer. Aksi taktirde bu bunalýmý baþkalarýna da bulaþtýracaðým istemeden de olsa. (Yalnýz ciddi ciddi kendi günlüðüme yazýyormuþ gibi yazmaya baþladým. Biraz sonra bugün yaptýklarýmýn da üstünden geçerim kýsaca !! Vah zavallýlar ezilecekler!!! Ayyy espri daha da iðrençleþtirdi) Offfffffff!!! Þöyle uzun bir uykuya dalsam da uyandýðýmda mutlu ve huzurlu olsam. En azýndan bu gece kabus görmesem. O da yeter! Ya da bu geceki kabusumda yýlanlar saldýrmasalar üstüme. Þöyle ütopik bir yaratýk falan olsa. Dinazor eþþek karýþýmý mesela. Hem komik olurdu hem de deðiþiklik olurdu. Bi eþik detayý vardý dün geceki rüyamda. Öyle biþey yapsam kesin sýnýfta kalýrdým. Rezil etmiþler güzelim malzemeyi. Bi de yýlan geçiyor altýndan. Zaten eþik kapanan kapýnýn altýnda kalmýyordu ki. Yamuktu. yam-yamuktu, yas-yamustu, yem-yeþildi, yeþ-yeþildi, kýp-kýrmýzýydý, kýr-kýrmýzýydý, kým-kýrmýzýydý....
Hý!!!! Nasýl yani?

Hayat ne kadar garip. Zaman içinde doðum günleri yerine ölüm yýldönümlerini ezberliyorsun. (palyaçolar da aðlar)

Hazýr oturmuþ saçmalýyorken aklýma gelen biþeyi daha yaziim bari!
Þiir
(dramatik bir ses tonu ve araya serpiþtirilmiþ hýçkýrýklarla okunmasý tavsiye edilir)

Karlý bir aðustos günü
Gencecik bir ihtiyar
Oturmuþtu tahta taþýn üstüne
Gülerek(ten!) aðlýyordu
Halen sað olan ölmüþ sevgilisini düþünerek(ten!)

ps: böylecene sevgililer günüyle de ilgili biþiy yazmýþ olayým bari ;)

Eheh! Bizler kitap kurtlarýyýz açýz açýz açýz !!! Nerden geldiyse aklýma. Küçükken izlediðim bir tiyatroda ya da bir çocuk programýnda( zaten bir haber programýnda geçmesi beklenemezdi!) vardý sanýrým ;)

Halaaa 'Bizler Kimiz' kýsmýný yazacaðým!!Hiih! Çok tembelim çoook!!

Aslýnda bu yazýyý çok daha önce yazmalýydým. Yazmadým deðil ama tam bittiði anda sigortalar attý!! Ýçimde kaldý. Hatýrladýðým kadarýyla yazacaðým.

Ayrýlýklardan nefret ediyorum! Ayrýlýk aný, düþüncesi, þarkýlarý, .... En çok da o anda boðazýma gelip oturan yumruktan, dilimin ucuna gelen ve bi türlü çýkmak bilmeyen ve ne anlama geldiðini bir türlü anlayamadýðým sözcüklerden, gözlerime yerleþen o garip bakýþtan, bi süre sonra boðazýma yerleþen yumruðun omuzlarýma aðýr yükler olarak göç etmesinden ve o ayrýlýþla sanki içimden, etimden, canýmdan birþeyler koparýlýyormuþçasýna içimde hissettiðim o acýdan ve de o gidiþle bir daha yaþanmasý imkansýz anýlarýn da bir kýsmýnýn onunla birlikte gidiyor olduðu hissinden nefret ediyorum. Kuzenim Pelin'in ansýzýn anneannemin anýlarýyla Ankara'ya gitmesinden nefret ediyorum!!! Bi de bunlarý her yazýþýmda aðlamaktan ve gözkapaklarýmdaki boyanýn gözlerimin içine girmeyi baþarmasýndan nefret ediyorum.

Sonunda tatilden(!?) döndüm. Sonunda blogger çalýþtý. Ama ama benim uykum var :(

Hýýýýýým :) Ender sýnavlar yüzünden; Emirhan da sýnavlar yüzünden; Ebru da sýnavlar ve ödevler yüzünden uzun süre birþeyler yazamamýþlar buraya. :))))

Çok uzun zamandýr evde keyif yapmamýþtým. Aslýnda evde yapmaktan zevk aldýðým iþleri yaptýðým oldu son günlerde ama sýrf keyif çatmak için o gün için yapmayý planladýðým þeyleri(hiç de sevmem 'þey' sözcüðünü kullanmayý ama tanýmlayacak bir baþka sözcük de yok iþte. ) bir kenara itip de aklýma esen ne varsa yapmamýþtým. Arada bir kendimize de zaman ayýrmak gerekiyor. Normalde kendime zaman ayýrmýyor muyum? Tabii ki ayýrýyorum da bu baþka. Kendimi þýmartýyorum resmen. Birazdan Orhan VELÝ'nin þiir kitabýný da elime alýr okumaya baþlarým kimbilir. Ne keyif!! Ohh be! dünya varmýþ :)) Hadi Hitler Amca'yý da paylaþayým. Kendimi þýmartýyorsam da çok da bencil olmak gerekmez.

TEREYAÐI
Hitler amca!
Bir gün bize de buyur.
Kakülünle býyýklarýný
Anneme göstereyim.
karþýlýk olarak ben de sana
Mutfaktaki dolaptan aþýrýp
Tereyaðý veririm, Askerlerine yedirirsin.
Eylül 1939

Ýstiyorum... istemekle kaybetmeyeceðimi biliyorum "artýk"...
Diðer yandan, isteðimin gerçekleþmesi için sevdiðim insanýn kendini bazen fazlasýyla zorlamaya her an hazýr olduðunu görmek içimi burkuyor... sonuç, "isteme"nin "zorlamak"la eþdeðer olmasýna gidebiliyor dolaylý da olsa...

Ýsteklerin iki taraflý gerçekleþmesindeki güzelliðin tadýný biliyorum "artýk"...
Sýnýr tanýmadan, özgürce, içinden geldiði gibi "istemek"... ve bu hisse önceleri hep uzak kalmýþ olduðumu anlamak.
Güzelliklere "geç" kalmanýn ayýrdýna varmak... "Hiç birþey için geç deðil!" cümlesinin arkasýna sýðýnmak

Benzer iki insanýn da, farklý iki insan gibi birbirini tamamlayabildiðini biliyorum "artýk"...
Tamamlamanýn da ötesinde, müthiþ bir anlayýþ, benzersiz bir "benzerlik"
Bitmek bilmeyen bir duygu seli içinde boðulurcasýna nefessiz kalmak... yitip gitmek O'nunla...

Sizi gidi tembeller ;) Hadi yakýnmayý ve þikayet etmeyi bir tarafa býrakýn da mezun olup eleþtirdiklerinizi deðiþtirebilecek bir yerlere gelmeye çalýþýn. Yoksa böyle devam edip gitmiyor, görüyorsunuz. Hergün biraz daha kötüleþiyor. Herþey ortada iþte.

Ýsterdim...

Ýsterdim okulumu ilerde güzel cümlelerle hatýrlayabilmeyi, içinden bir tek hocanýn bile olsa ismini mutlulukla anabilmeyi,
Ýsterdim yýllar sonra bir muhabbet ortasýnda okulumun ismini gururla telafuz edebilecek huzru içimde bulabilmeyi,

Ýsterdim,

Üniversitemi herþeyiyle sevebilmeyi, bana verdiði(?) mesleði yapabilme hevesimi kaybetmemeyi,

Ýsterdim, diðer bazý arkadaþlarým gibi boyun eðerek sisteme tepki göstermeden huzurlu bir öðrenim dönemi geçirmiþ olabilmeyi ve en önemlisi,

Çok isterdim hayata 3.5 sene önce baþlayabilmiþ olmayý!

Ama kendim, ama baþkalarý,

Bir "suçlu" aramak, zaman kaybýndan baþka bir iþe yaramaz.

Kaybedilen yýllarýn acýsý, mezuniyet sonrasýndaki yýllarda dinecektir.

Sizleri, gördüklerimi ve görmeyi isteyip asla göremediklerimi,

Sýnavlarý, eskizleri, teslimleri, rapidolarý ...ve burada dile getirip gereksiz yere keyfimi kaçýracak yüzlerce þeyi,

Üniversitemin kapýsýndan son kez çýkmamla birlikte sileceðim!

...ve bir daha arkama asla bakmayacaðým, onlara karþý kendimi asla borçlu hissetmeyeceðim!

Asla!

Dualarýnýz benimle olsun arkadaþlar. Ýhtiyacým olduðundan emin olabilirsiniz...

Bilenlere...

lalalalalaaaa lalalalaaaaaaaa[söylemeye baþladýðým 'þirinler müziði'. Susam Sokaðý'ndan Þirinler'e terfi ettim de :)]Þimdi de günün(yani birkaç gün öncesinin) anlam ve önemini belirten bir þarkýyla konserime devam ediyorum. Yeni yýl yeni yýl yeni yýl yeni yýl bizz-le-re kutlu olsun, yeni yýl yeni yýl yeni yýl yeni yýl sizz-le-re kut-luu olsun! eski yýl sona erdiii YePyenii bir yýl geldiiiii. Bu yýl olsun kutluuu bir yýl bu yýl olsun heyyyyy hey' Þimdi bu ne saçmalýk demeyin de sesimin size ulaþmadýðýna þükredin.

I'll be back soon...

Ulen yeni aldýðým saatte de gözünüz kaldý di mi? Bozuldu iþte. Bugün saat 09:30'da bi baktým, benim yeni saat 07:30 diyor. :)

Nerde lam benim kýlýcým?!...

ohhh be! Huzurlu, mutlu ve sakin olmayý bu kadar özlediðimin farkýnda deðilmiþim. Dersler ve gereksiz iþlerin peþinde koþmaktan çok daha anlamlý þeylerin de olduðunu yeniden hissetmek ve sanki ilkbahar gelmiþ de kýþýn bitkin, aðýr ve karamsar havasýný üzerimden atmak için silkinmiþim,tüm aðýrlýklardan kurtulmuþum gibi hissetmek ya da gerçekten kurtulmuþ olmak... Ýþte böyle hissediyorum ya da gerçekten öyle ;) evet evet öyle :))))

Tanrým gecenin bi yarýsý arkadaþýnýn evinde patates cipsi yiyip fanta þiþesi ........ (bu kadar geliyor napiiiiiim:))



Evet ilk aklýma gelen iþte bu oldu.

Yukarýdaki satýrlar özel istek üzerine yazýlmýþtýr ;)

Hem "var" olup, hem "yok" olmak (ya da "yok" gibi olmak) ne kadar da zor... Tam olarak "var" olamýyorsun, "yok" olmak da iþine gelmiyor. Ucundan kýyýsýndan da olmuyor, tam içine dalayým düþüncesine de "mezuniyet" izin vermiyor.

Ha gayret...